Μάρα Δαρμουσλή: «ξεπέρασα τη νευρική ανορεξία»

Από τότε συμβουλεύεται πάντα το διατροφολόγο της για τη διατροφή που θα ακολουθήσει, ενώ δεν κάνει πια υπερβολές, ούτε στερείται κάτι από όσα επιθυμεί να απολαύσει. Την κάνει ευτυχισμένη το γεγονός ότι εκμεταλλεύεται το κάθε λεπτό της ζωής της, ενώ από τότε που κράτησε το μικρό Άγγελο στην αγκαλιά της όλα τα υπόλοιπα τα θεωρεί απλώς «μικρά».

«Το επάγγελμά μου είναι τεχνικό όπως αυτό της χορεύτριας ή της αθλήτριας. Εάν θέλω να δουλεύω, πρέπει να προσέχω το σώμα μου. Ο τρόπος ζωής μου ωστόσο είναι καθαρά δική μου, προσωπική επιλογή, γιατί υπάρχουν και μοντέλα, οι λεγόμενοι «γκρίζοι άνθρωποι», τα οποία, για να ανταποκριθούν στις επαγγελματικές τους απαιτήσεις, αμελούν την καθημερινή τους ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εφαρμόζω απλώς το μέτρο, επειδή ασκώ αυτό το επάγγελμα. Επειδή έχω πέσει στο παρελθόν σε πολλά λάθη και πειραματισμούς, γιατί άλλαζε πολύ συχνά και η καθημερινότητά μου, είμαι στην ευχάριστη θέση να έχω πλέον ένα πρόγραμμα. Δε θέλω να ριψοκινδυνεύω άλλο, γι' αυτό και συνεργάζομαι με διατροφολόγο».

«Χρειαζόμαστε από όλα, απλώς δε χρειάζεται να καταναλώνουμε μεγάλη ποσότητα ψωμιού, δε χρειάζεται να φάμε όλο το ρύζι. Τρώω σωστά και πάντα ολοκληρωμένη μερίδα. Επίσης, όταν επιθυμώ να απολαύσω ένα γλυκό, δεν θα πω “όχι”. Εάν επιθυμήσω ένα τσιζ κέικ, θα το δοκιμάσω και αν μου αρέσει θα το φάω όλο, δε θέλω να νιώθω σύνδρομο στέρησης».

«Η καλύτερη μεζούρα για μένα είναι τα ρούχα μου. Εάν φορέσω το τζιν μου και μου είναι ξαφνικά πολύ στενό, τότε κοιτάζω να έχω εναλλακτικές λιγάκι πιο υγιεινές. Αποφεύγω τα βαριά φαγητά».

«Αγαπώ τη γυμναστική από πολύ μικρή ηλικία. Λάτρευα και λατρεύω το ποδήλατο. Ακόμη και σήμερα στη γειτονιά μου τις δουλειές μου τις κάνω με το ποδήλατό μου σε ακτίνα τριών δήμων. Οι έρευνες έχουν δείξει πως ό,τι κάνεις στην περίοδο της μικρής ηλικίας το θυμάται ο οργανισμός. Τα κύτταρα έχουν μνήμη. Γι' αυτό λένε ότι οι μακροπρόθεσμες δίαιτες δεν έχουν αποτέλεσμα».

«Δεν έχω σταματήσει ποτέ, η γυμναστική είναι για μένα τρόπος ζωής. Όταν δεν ασκούμαι, νιώθω άρρωστη. Το να προσθέσουμε λίγη κίνηση στη ζωή μας είναι σημαντικό. Όλοι μας μπορούμε να το κάνουμε και το έχουμε ανάγκη για το σώμα μας. Από το να πάμε σε μια σχολή χορού μέχρι να περπατάμε κάθε μέρα μεγάλες αποστάσεις».

«Αγαπάω πολύ το χορό. Αυτό όμως που πραγματικά με βοήθησε ήταν το ταϋλανδέζικο μποξ. Ανακάλυψα στο σώμα μου μυϊκές ομάδες τις οποίες δεν ήξερα ούτε από το μάθημα της ανατομίας».

«Γυμνάζομαι δύο φορές την εβδομάδα. Επίσης, προσπαθώ όπου μπορώ να πάρω ασανσέρ να ανεβαίνω από τις σκάλες».

«Κάθε δευτερόλεπτο μετράει. Ακόμη και μόλις είχε γεννηθεί ο Άγγελος, πριν περπατήσει, έπαιρνα το καρότσι και πηγαίναμε στον Άγιο Κοσμά. Εγώ έκανα τζόγκινγκ και σ' εκείνον γρήγορη καροτσάδα!»

«Αγαπάω τον εαυτό μου και τον σέβομαι. Θέλω να είμαι καλή από έξω, για να είμαι καλή και μέσα. Μου φτιάχνει τη διάθεση. Την τελειομανία την πολεμάω, γιατί με πήγε σε άλλα μονοπάτια που ήταν επικίνδυνα και σκοτεινά».

«Είχα φτάσει 47 κιλά με 1,74 μ. ύψος. Δε δούλευα, ποιος να με προσλάβει; Το χειρότερο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι όταν κάνεις κακό στον εαυτό σου, έχεις πλήρη επίγνωση, σε αυτό που δεν έχεις επίγνωση είναι πότε χάνεις τον έλεγχο. Το πιο τραγικό ήταν ότι έπασχα και από βουλιμία και δεν το ήξερα. Μέσα από τη συνδρομή μου στην Ανάσα, της οποίας είμαι ιδρυτικό μέλος, έμαθα ότι έπασχα από βουλιμία για πάρα πολλά χρόνια. Η ανορεξία είναι κάτι οφθαλμοφανές, η βουλιμία είναι η άλλη όψη του νομίσματος, το οποίο είναι πιο επικίνδυνο και ύπουλο, γιατί δε φαίνεται. Στην αρχή έπαθα ανορεξία από την τελειομανία μου σε συνδυασμό με την ανασφάλειά μου και μετά ήρθε η βουλιμία. Δεν είχα ούτε προβλήματα οικογενειακά ούτε έλλειψη αγάπης, όλα ξεκινούσαν από εμένα και τελείωναν σ' εμένα. Έπαιρνα 7 κιλά σε μία εβδομάδα και τα έχανα σε μία εβδομάδα. Μιλάμε για τρομακτικές ποσότητες φαγητού. Αλλά και για παθολογικά προβλήματα όπως η γαστροισοφαγική παλινδρόμηση, κολικούς κ.λπ.».

«Πιστεύω πως δεν υπάρχει τέλειος άνθρωπος, αλλά υπάρχει το κομπιούτερ και το ρετούς. Επίσης, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος στον κόσμο που να μην έχει κάνει δίαιτα ούτε για μία μέρα, αφού έχουμε και όλο αυτό το βομβαρδισμό με τα διαιτητικά προϊόντα. Όλα αυτά έχουν δημιουργήσει τη μάστιγα με τις διατροφικές διαταραχές. Αυτό που θα συμβούλευα είναι: “Αγαπήστε το σώμα σας, τον εαυτό σας, τις ιδιομορφίες σας, στο πλαίσιο της υγείας”. Φυσικά, όλοι έχουμε περιθώρια σουλουπώματος και διορθώματος, αλλά να προχωράμε σε ακρότητες και όχι σε βάρος της υγείας μας».

Τι τρώει η Μάρα;
Πρωινό
- Ομελέτα (χωρίς ελαιόλαδο) με τυρί με χαμηλά λιπαρά και φούλ πρωτεΐνες ή φέτα συνδυασμένη με σπανάκι ή
- Δημητριακά ολικής αλέσεως ή βρόμη, ξηρούς καρπούς και μέλι.

Δεκατιανό
Φρούτο ή χυμό.

Μεσημεριανό
Καταναλώνει μία κανονική μερίδα και πάντα μία ολόκληρη μερίδα σαλάτα. Λατρεύει τη μεσογειακή κουζίνα και την ινδική κουζίνα. Η ίδια λέει χαρακτηριστικά: «Δεν τρώω απλώς σαν βασιλιάς, αλλά σαν αυτοκράτορας». Ενδεικτικά:
- Μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα ή
- Κοτόπουλο με σος λεμονιού χωρίς λάδι.

Βραδινό
Τρώει κάτι πιο ελαφρύ όπως μία σαλάτα.