Η αλήθεια για τη μητρότητα: «Υπάρχουν καλές και κακές μέρες»

Ποια είναι η δική σου αλήθεια για τη μητρότητα;

29.05.2020

Γράφει: Ελένη Δασκαλάκη

εχεις διαβασει

μαμά παιδί ύπνος ίωση

Η Kenzi Reddick εργάζεται στον τομέα του μάρκετινγκ και έχει μια μικρή δική της επιχείρηση. Έχει υιοθετήσει δύο παιδιά, τον Lane και την Everly. Σε μία πρόσφατη ανάρτησή της στο Instagram θέλησε να παρουσιάσει τη δική της αλήθεια για τη μητρότητα. Αξίζει να τη διαβάσεις.

Η αλήθεια για τη μητρότητα – ή μία από τις «αλήθειες»

«Υπάρχουν καλές μέρες και κακές μέρες. Δύσκολα και εύκολα. Η ζωή είναι δύσκολη και εμείς είμαστε απλά άνθρωποι που προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα μέρα με τη μέρα. Τη μία στιγμή νιώθω παραγωγική και σαν σούπερ μαμά και την άλλη νιώθω πως έχω αποτύχει παντού.

Σήμερα ήταν μια δύσκολη μέρα. Τα παιδιά μου φυσιολογικά είναι καλά και φέρονται όμορφα (όπως θα περίμενες από ένα 4χρονο και ένα 1έτους που η μαμά τους επίσης δυσκολεύεται με μια full-time δουλειά). Τη στιγμή που μπαίνω σε μία βιντεοκλήση είναι σαν η μετάθεση της προσοχής μου από εκείνα να τα αποσυντονίζει. Σαν να γυρίζει ένας διακόπτης. Δεν καταλαβαίνουν που τους ζητώ να κάνουν ησυχία για 30 λεπτά ώστε η μαμά να μπορεί να ακούει και να μιλάει. Ή που τους ζητάω να μην σκαλίζουν το σκουπιδοτενεκέ. Ή να μην μου ζητήσουν σνακ για 50η φορά. Ή να καθίσουν ήσυχα ή να μοιράζονται τα πράγματά τους όμορφα.

Σήμερα, έκλεισα το τηλέφωνο, έκλεισα τον υπολογιστή μου που βρισκόταν δίπλα στον ανέγγιχτο και ελαφρώς παγωμένο καφέ που είχαν πιτσιλίσει στον πάγκο, φώναξα με όλη τη δύναμη των πνευμόνων μου και μετά κάθισα στο πάτωμα της κουζίνας και άρχισα να κλαίω με λυγμούς.

Και τα παιδιά μου τα είδαν όλα αυτά.

Το καταγράφω επειδή θέλω να θυμάμαι τις κοιλάδες τόσο όσο θέλω να θυμάμαι και τα βουνά. Επειδή και τα δύο είναι αυτά που μας διαμορφώνουν. Και επειδή η ζωή δεν είναι μόνο cupcakes και ουράνια τόξα.

Μερικές μέρες νιώθω γεμάτη αυτοπεποίθηση και γεμάτη. Και άλλες μέρες απλά ελπίζω ότι τα αγαπώ αρκετά. Το καλό είναι, τα μωρά αυτά είναι ανθεκτικά και συγχωρούν. Και παρά τις στιγμές που δεν δίνω προσοχή ή χάνω την υπομονή μου, εξακολουθώ να είμαι ο αγαπημένος τους άνθρωπος.

Το ήξεραν πως η απογοήτευσή μου κατευθυνόταν επάνω τους και άρχισαν και οι δύο να κλαίνε και ήρθαν να με αγκαλιάσουν.

Και με έσφιξαν.

Και ο Lane ζητούσε συνέχεια συγνώμη που με στεναχώρησε. Δεν ήταν η καλύτερη στιγμή μου ως μαμά, αλλά ήταν αληθινή. Και έτσι καθίσαμε στο πάτωμα και αγκαλιαστήκαμε και ζήτησα συγνώμη και σηκώθηκα και προσπάθησα ξανά. Και για σήμερα, αυτό είναι αρκετό.

Στέλνω τεράστιες αγκαλιές σε όλες εσάς τις μαμάδες, και στα καλά και στα δύσκολά σας. Και παρότι όλα έχουν μεγάλη σημασία, επίσης, όλα θα περάσουν».

View this post on Instagram

There are good days & bad days. Highs & lows. The place we are all in is just hard and we are human just trying to figure it out day by day. One minute I feel productive & like super mom and the next I feel like I’m failing at it all. Today was a low – a valley kind of day. My kids are normally pretty great and well behaved (for what you can expect from a 4 and 1-year-old whose mom is also juggling working full-time). The moment I get on a conference call, it’s like the diversion of my attention away from them sets them off. A flip of the switch kind of moment. They don’t understand being asked to be quiet for 30 minutes so mommy can talk or listen. Or to stay out of the trash can. Or to not ask me for a snack for the 50th time. Or too sit still or share. Today I hung up from a call, closed my computer next to the untouched and slightly cold coffee they spilled all over the counter, shouted at the top of my lungs in frustration and just sat in the kitchen floor and sobbed. And my kids got to bear witness to it. I documented this because I want to remember the valley as much as I remember the mountain. Because both are what shapes us. And because life isn’t all cupcakes and rainbows. Some days I feel confident and accomplished and other days I just hope I loved well & hard enough. The good thing is, these babies are resilient and forgiving. And despite the moments where I am lacking attention or patience, I am still their favorite person. They knew my frustration was directed to them and they both cried and came directly to hug me. They held me. And Lane kept apologizing for making me sad. Not my proudest moment as a mama but it was a raw one. And so we sat in the floor and hugged and I apologized and got up and tried again and for today, that is enough. Sending huge hugs to all you mamas in both your highs & lows. And while they all matter greatly, they all shall pass, too. Here’s to doing our best & here’s to grace. #thisismotherhood #honestmotherhood #honestmotherhoodintheraw #myquarantinedthoughts #nobadmoms

A post shared by kenzi ⋒ reddick (@kenzireddick) on

Διάβασε επίσης: Πώς με άλλαξε η μητρότητα – μια δημόσια εξομολόγηση από την Ελένη Δασκαλάκη

Διάβασε επίσης: Τα 10 trends για καλή αναπαραγωγική υγεία – έτσι θα τη διαφυλάξεις

Editor's Picks

Περισσότερα από Shape Mama

Best of network

#shapegreece