Γιατί δεν μίλησε τότε; Τι απαντά η ειδικός στο ερώτημα που συχνά προκύπτει μετά από μια καταγγελία βιασμού

Η συγκλονιστική καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου έφερε ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα που απασχολεί περισσότερες γυναίκες από όσες νομίζουμε.

Screenshot_1

Η Σοφία Μπεκατώρου βρήκε το θάρρος να μιλήσει δημόσια για κάτι που είναι βέβαιο ότι έχει σημαδέψει τη ζωή της: την ασέλγεια εις βάρος της από έναν παράγοντα του αθλήματος στο οποίο έχει διακριθεί. Όταν συνέβη ήταν 22 ετών που σημαίνει ότι πέρασαν 20 χρόνια μέχρι να αποφασίσει να αναφερθεί στο γεγονός. Ακολούθησε η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας που βασιζόταν σε ένα διαχρονικό κλισέ: "Γιατί το "θυμήθηκε τώρα;”. "Γιατί δεν μίλησε τότε;”.

Τι είναι αυτό που μπορεί να έκανε τη Σοφία -και την κάθε Σοφία- να χρειαστεί δυο δεκαετίες (ή και περισσότερο) να αναφερθεί σε ένα τέτοιο γεγονός; Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, αυτή η καθυστέρηση στην καταγγελία ή ακόμα και η αδυναμία ανάσυρσης από τη μνήμη των γεγονότων με την απαιτούμενη σαφήνεια που θα μπορούσε να οδηγήσει σε δράση πιο άμεσα, είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της σεξουαλικής επίθεσης.

"Τέτοιου είδους εμπειρίες έχουν ένα μη αναμενόμενο κοινό στοιχείο: όσο πιο σαφή είναι τα χαρακτηριστικά της ασέλγειας τόσο περισσότερο κάνουν το θύμα να αμφιβάλει”, λέει η ψυχολόγος Γεωργία-Χριστίνα Κανελλοπούλου. "Αυτό οφείλεται εν μέρει στις γενικευμένες πεποιθήσεις που υπάρχουν για το βιασμό. Η πλειοψηφία του κόσμου θεωρεί ότι είναι κάτι που συμβαίνει σε ένα σκοτεινό δρόμο μέσα στη νύχτα από κάποιον άγνωστο και βασίζουν την γνώμη που σχηματίζουν για το θύτη και το θύμα σε μια τέτοια υπόθεση -όταν τις πιο πολλές φορές η σεξουαλική επίθεση συμβαίνει ανάμεσα σε ανθρώπους που γνωρίζονται μεταξύ τους. Επιπλέον, οι πιο συχνές από τις φυσιολογικές αντιδράσεις στο ψυχικό τραύμα -όπως η αδυναμία ανάκλησης στη μνήμη των γεγονότων- εκλαμβάνονται σαν στοιχεία που συνηγορούν ενάντια στην αξιοπιστία της μαρτυρίας του θύματος”.

Ακριβώς επειδή οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε ψυχολογικά προετοιμασμένοι να δεχτούμε το πόσο συνηθισμένη είναι η πρακτική του βιασμού, έχουμε την τάση να αναζητάμε λόγους να αμφισβητήσουμε το γεγονός όταν αυτό συμβαίνει.

"Γιατί δεν έκανε αμέσως την καταγγελία;”

Είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα επιχειρήματα που ακούγονται ακόμα και στις αίθουσες δικαστηρίων όταν εκδικάζεται μια υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης. "Είχαμε μόλις αποκτήσει το δικαίωμα στο όνειρο, αν εγώ μιλούσα για ό,τι μου συνέβη, μπορεί αυτό να κατέρρεε”, "δεν θα μιλούσα ποτέ στους γονείς μου, γιατί θα με σταμάταγαν από την ιστιοπλοΐα”, λέει σήμερα η Σοφία Μπεκατώρου. Οι αρνητικές επιπτώσεις μιας καταγγελίας εμποδίζουν πολλά θύματα βιασμού να μιλήσουν. Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο. "Στις περιπτώσεις που ο θύτης είναι κάποιος που χαίρει της εμπιστοσύνης του θύματος, τότε μπορεί να πάρει χρόνια για να αναγνωρίσει αυτό που συνέβη σαν "βία” εκ μέρους του”, λέει η ψυχολόγος. Είναι πολύ χαρακτηριστικό το ότι, όπως έχουν καταγράψει όσοι εργάζονται σε τηλεφωνικές γραμμές που παρέχουν βοήθεια σε θύματα σεξουαλικής επίθεσης, η πρώτη ερώτηση που συνήθως κάνουν αφού περιγράψουν το περιστατικό είναι "με βίασε;”.

Παράλληλα, οι θύτες με τη στάση τους ενθαρρύνουν το αίσθημα της αμφιβολίας και της αδυναμίας του θύματος να προσδιορίσει τον εαυτό του ως τέτοιο. "Ήξερε πώς να μου μιλήσει και πώς να με ηρεμήσει και να με κάνει να ρίξω τις άμυνές μου”, περιγράφει η Σοφία Μπεκατώρου. "Υπάρχουν δύο τακτικές που συνήθως χρησιμοποιούν οι θύτες”, προσθέτει η ψυχολόγος. "Είτε προσπαθούν να το κάνουν να φανεί σαν κάτι αστείο είτε συμπεριφέρονται σαν να μην συνέβη τίποτα. Μερικές φορές το κάνουν τόσο πειστικά που το θύμα μπερδεύεται στ' αλήθεια και πιστεύει ότι είναι "ντροπή του” που σκέφτηκε κάτι τόσο άσχημο για το βιαστή του”. "Εκείνος με ψεύτικα γλυκόλογα έλεγε ότι δεν είναι τίποτα κάνοντας χιούμορ”, θυμάται η Σοφία Μπεκατώρου. "Υπάρχουν ακόμα και περιπτώσεις που γίνεται η λεγόμενη "αποπροσωποποίηση”, όπου το θύμα αμφιβάλει αν ήταν κάτι που συνέβη στο ίδιο σε κάποιον άλλον”, επισημαίνει η κυρία Κανελλοπούλου. "Έτσι λειτουργεί περισσότερο σαν εξωτερικός παρατηρητής του βίαιου περιστατικού που του συνέβη, σαν ένας μηχανισμός άμυνας για να αντέξει τον πόνο”.

Τελικά, όπως δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος να βιαστεί κάποιος έτσι και δεν υπάρχει ένας τρόπος να το βιώσει ή να το καταγγείλει -είτε το κάνει 10 λεπτά είτε 10 μέρες ή 10 χρόνια αργότερα...

Πηγή: madamefigaro.gr

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για υγεία, διατροφή και γυμναστική στο shape.gr

Read Next

MORE FROM

Υγεία

Δεικτης μαζας σωματος

Συμπλήρωσε τα παραπάνω πεδία

i

Ποσο νερο πρεπει να πινω

Συμπλήρωσε τα παραπάνω πεδία

i

Θερμιδες που καιω στο τρεξιμο

Συμπλήρωσε τα παραπάνω πεδία

i