Σε μια μακροχρόνια σχέση, η απόσταση δεν εμφανίζεται πάντα με έναν μεγάλο καβγά. Μπορεί να ξεκινήσει πολύ πιο αθόρυβα: με δύο ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο σπίτι, το ίδιο πρόγραμμα και τις ίδιες υποχρεώσεις, αλλά όλο και λιγότερο χρόνο ο ένας για τον άλλον. Η δουλειά, τα παιδιά, οι οικονομικές εκκρεμότητες, οι οικογενειακές υποχρεώσεις και η διαχείριση της καθημερινότητας εύκολα μετατρέπουν μια σχέση σε μια καλά οργανωμένη συνεργασία. Οι συζητήσεις περιορίζονται στο ποιος θα πάρει τα παιδιά, τι χρειάζεται το σπίτι, ποιος έχει ραντεβού και τι πρέπει να γίνει την επόμενη ημέρα. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, η σχέση μπορεί να πάψει να αποτελεί προτεραιότητα.
Είσαι παντρεμένη; Μάθε πώς μπορεί να σε προστατεύει από μια συχνή διαταραχή
Και τότε δεν είναι απαραίτητα το σεξ που "χάνεται" πρώτο. Συχνά προηγείται η οικειότητα: το άγγιγμα, το φλερτ, η τρυφερότητα, το ενδιαφέρον για το πώς νιώθει ο άλλος, ακόμη και ο χρόνος που περνάτε μαζί χωρίς να υπάρχει κάποια πρακτική υποχρέωση. Αυτή ακριβώς την κατάσταση περιγράφει στο nypost η Dr. Anna Elton, θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας και κλινική σεξολόγος στη Μασαχουσέτη, επισημαίνοντας ότι ένα ζευγάρι μπορεί να συνεχίζει να έχει σεξουαλικές επαφές και παρ’ όλα αυτά να αισθάνεται βαθιά αποσυνδεδεμένο.
Όταν η σχέση γίνεται μόνο πρόγραμμα και υποχρεώσεις
Το σημαντικό, σύμφωνα με την ίδια, δεν είναι πόσο συχνά κάνει σεξ ένα ζευγάρι. Δεν υπάρχει ένας "σωστός" αριθμός που να καθορίζει αν μια σεξουαλική ζωή είναι υγιής. Για κάποια ζευγάρια μπορεί να είναι αρκετές φορές την εβδομάδα, για άλλα μία ή δύο φορές τον μήνα. Το ουσιαστικό κριτήριο είναι αν και οι δύο αισθάνονται ικανοποιημένοι, κοντά ο ένας στον άλλον και σεβαστοί μέσα στη σχέση. Το πρόβλημα, λοιπόν, μπορεί να βρίσκεται αλλού: στο να αφήνετε τη σύνδεσή σας στην τύχη.
Όταν περιμένετε να βρεθεί η "ιδανική" στιγμή για να περάσετε χρόνο μαζί, να μιλήσετε ή να έρθετε πιο κοντά, η καθημερινότητα συνήθως κερδίζει. Η κούραση, η δουλειά, τα παιδιά και οι υποχρεώσεις καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο, ενώ η σχέση μεταφέρεται διαρκώς για "αργότερα". Σταδιακά, το ζευγάρι μπορεί να αρχίσει να ζει δύο παράλληλες ζωές. Και όταν η συναισθηματική εγγύτητα μειώνεται, συχνά μειώνεται μαζί της και η σεξουαλική επιθυμία.
Η Elton υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι η διαφορά στη σεξουαλική επιθυμία μεταξύ δύο συντρόφων είναι απολύτως φυσιολογική. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ο τρόπος με τον οποίο το ζευγάρι τη διαχειρίζεται: όχι με πίεση, απομάκρυνση ή σιωπή, αλλά αντιμετωπίζοντας την οικειότητα ως κοινή υπόθεση.
Και εδώ βρίσκεται μια σημαντική λεπτομέρεια: η σεξουαλική ζωή δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστό "κεφάλαιο" της σχέσης. Η τρυφερότητα, το άγγιγμα, το φλερτ, η συναισθηματική εγγύτητα και ο ουσιαστικός χρόνος μαζί μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε η επιθυμία να επιστρέψει φυσικά.
Αντίθετα, όταν υπάρχει σταθερά απόρριψη, μοναξιά, θυμός ή συσσωρευμένη δυσαρέσκεια και το ζευγάρι αποφεύγει συστηματικά να μιλήσει για την οικειότητα, το πρόβλημα αξίζει να αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Ιδιαίτερα όταν υπάρχουν πόνος κατά τη διάρκεια του σεξ, δυσκολίες στύσης, ορμονικοί παράγοντες, άγχος, κατάθλιψη, τραυματικές εμπειρίες ή επίμονη διαφορά στη σεξουαλική επιθυμία, η συμβολή ενός ειδικού μπορεί να αποδειχθεί σημαντική.
Τελικά, ίσως το πιο χρήσιμο ερώτημα δεν είναι "πόσο συχνά κάνετε σεξ;", αλλά "πόσο κοντά αισθάνεστε ο ένας στον άλλον;". Γιατί μια σχέση που φροντίζεται στην καθημερινότητά της έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να διατηρήσει και την ερωτική της πλευρά.
Γάμος, καριέρα, μετακόμιση: Τα 7 λάθη που κάνεις όταν παίρνεις τις πιο κρίσιμες αποφάσεις